saluwal. . . paalam. .

ika labing siyam ng abril dalwang libo at walo. may natunugan ako na may outing ang barkada. alam kong nakaplano na yun pero binalewala ko lang dahil wala akong balak sana sumama dahil sa aking status ng bulsa ko. . nakakainggit kasi summer. . masarap maligo. . maglayas. . pumunta kung saan. . pero kahit na ano pang dami mong plano, kung walang laman ang bulsa mo, manatili ka nalang sa bahay at manood nalang ng wowowee. .(kaw ng mamigay ng pera pag di tumaas rating nun!!)hehe. . anyway, dahil nga may plano mga kaibigan kong mag outing, nagpaalam na ko sa aking mga magulang ng maaga para di sila mabigla. . ngunit ako ang nabigla kasi hindi ako mabibigan ng pang outing. . nakakalungkot pero masaya narin. .(iniisip ko nanalo ko sa lotto!)hehe. biyernes, nasa bahay ako. kinabukasan ang alis. binanggit ko ulet sa mga magulang ko na mahal na mahal ko.(pagbininigyan ko ng pera) hehe joke lang! na sasama ko ng outing. tinanong magkano ba? sabi ko sinabi ko 200. pero 500 talaga yun pinaliit ko lang para payagan ako. dahil mapilit ako pinayagan na ako. dahil beach ang pupuntahan namen. naiisip kong magpakalbo. pumunta ko sa kaibigan ko si mix. na nahikayat din sakin na gumawa at magsulat d2. c mix na eto ang sayo! name ng site nya. yun! pumunta ko ng gabi at kinalbo nya ako. umuwi na ko mga ala una y medya na ng umaga. ang alis eh alas singko ng umaga. pag uwi ko ng bahay. nag online pa ko. naglaro pa kami ni mix ng special force!( sinamantala lag ng pc ko puro saksak ako!)hehe. so sa madaling salita, wala kaming tulog. usapan namen susunduin sa bahay nina mix at dun na ko rin pupunta. kasamaang palad. . natupad ang oras kaya ako dumating na huli sa totoong hintayan. dinaanan lang namen si marc sa highway tapos on the way na kame. yung outing namen sa batangas nga pala, sa laiya, pangatlong beses ko na nakapunta dun kaya tinamad ko sumama. eh maiiwan lang ako, wala ko kalaro sa tambayan namen, at pinahiram naman ako ng pera para makasama kaya sumama na ako. parang pinilit ko lang ang sarili ko na sumama kahit na ayoko. dahil siguro masaya kasi marami kame, mga favor na sumama na, maraming pagkain, at mga naka bikini. .(di naman ko mahilig sa babae)hehe. dumating kame mga bandang mag aalas diyes na ng umaga. daming tao!! kala mo mahal na araw! kanya kanya ng sounds! pare pareho naman ng tugtug! paulit ulit pa ang putik!! puro akon, neyo at nakaka lss na nga rnb! hehe. lunch time!! nagluto kame. swabe! inihaw na tilapia! gulay na luto ni molto mario batali! at ang the best na kanin namen na hilaw!(bigas ba o kaldero may problema?)hehe. bandang alas dos ng hapon, wala ng magawa. mainit, busog, sarap matulog. dahil sa walang magawa, nag inom na kagad! sarap mag inom! para kaming mga gago tanghaling tapat! sobrang init tapos inom!! ang putik na yan! bandang alas kwatro na ata. naglakad lakad kame. di ko na maalala ang oras kasi ang init at ang daming chiks!(di naman ako mahilig talaga)hehe. di na mainit! yan na ang mga putik! parang sabik sa dagat mga tao! dami ng nasa dagat! mga pinoy talaga. gustong magbeach liligo pag walang init na!hehe masarap maligo. malaki ang alon. konting hakbang lang hanggang leeg mo na! mag gagabi na. luto na ng hapunan! ihaw ulet!! liempo!! aw! sarap! masarap ulet kain namen. pagkatapos ng hapunan. . inom ulet! dami tao. mga nag iinom, naglalakad, naliligo, at kung ano ano pa. konti lang nainom. ako di syado kasi may iniisip ako nun. kala ko napakatagal namen nasa labas. yun pala maaga pa. si mix basag! kasi karamihan samen walang tulog. isa ko naman barkada nag open saken! dalwa ang gf! putik! sama ng timing makipag usap ng ganon! nag eenjoy ako babanatana ko ng ganon! haha! dahil sa mga puyat at basag na. yung iba natulog na. hindi na kasya sa tent kaya sa labas na ko natulog. kasama ko si marc. iglip lang tulog ko siguro at nung napapasarap na ko ng tulog sa malamig na buhangin, bigla naman umambon! pumasok kami ni marc sa kubo. dahil dahan dahan lumalakas, kinuha ko gamit ko sa tent at nilagay ko sa kubo kung saan nandun din gamit ni marc. masarap tulog nila kaya di na namin sila ginising. naglatag ako sa lamesa at dun na ko nahiga para ituloy ang naudlot kong tulog. bandang alas singko na ata yun kaya masarap pang matulog kasi madilim pa. katabi ko ang bag ko. di ko namalayan na dalwang salwal lang dala ko. isang panligo at suot ko sa byahe. ang salwal na parte na ng buhay ko. lagi ko suot kasi gusto ko at madaling ibagay sa sapatos ko. nakasabit sya katabi ng mga twalya ko at iba pang damit na nandun. maliwanag na, naalimpungatan ako, una kong hinanap ang short ko. sobrang nagising ako nung wala sa sampayan. tumayo kagad ako baka sakali nalaglag. pero wala sa paligid. naganong ako. di rin napansin ni marc yung short ko. hindi pa alam ng mga kasama kong tulog. inisip ko talaga, nilabas ko ba o nasa tent lang. pero sa kasamaang palad wala talga. sobrang sama ng gising ko at ng loob ko. binili ko pa yun sa glorietta. sale pa ng 10%. lage ko suot sa maynila. sa inuman, tambayan. . sa isang linggo siguro kung araw araw ko lumalabas mga 4 na beses ko ginagamit sa isang linggo. kinasama ng loob ko baket yun lang? dami damit dun! may sapatos pa! bakit short ko lang? ok lang sana kung ibang gamit ko pero yun short na yun sobrang minahal ko. isang buwan ko hinintay bago ko bilhin un! nawala nalang ng ganun. naisip ko, di kaya karma yun? kasi nagpilit ako, hindi ko naman totally gusto sumama. naisip ko rin di kaya nagtampo yung short ko kasi madalang kong labhan?! ewan. para kong sinaksak sa likod ng walang kalaban laban. dahil sa talagang confirm na nawala talga. wala na kong nagawa kundi tanggapin nalang na wala na, na ang isusuot ko pauwi ung pangligo ko! hay, sira ang porma. dami pa naman chikas(pero hindi ako mahilig sa babae) sa pag pack up namen. dahil nga sa wala kong salwal, napagkamalan pa kong muslim ng mga locals dun na nagbebenta ng perlas na feeling ko sila tumira ng short ko!! bwiset. hehe kaya sobrang nangitim ako kasi nagbabad ko sa dagat, nagpakasaya sa init ng katanghalian para lang malimot sandali ang lungkot na naramdaman ko. masaya parin nangibabaw sa lahat. siguro kung solo lang ako malamang baka nagpakalunod na ako. .hehe pero nandyan naman mga kaibigan ko handang pasayahin ang mga nalulungkot at naapi na damdamin ng bawat isa. .masayang bumalik. . . pero masakit maalala ang nangyari sa babalikan mo. generally speaking. . paalam rough rider jeans na 3/4 na short ko. . sana sa bago mong amo maibigay sayo ang saya na naibigay ko sayo. . salamalaykum walang salwal!!

eto ako pauwi na kame. . mukang muslim!! hehehe. .

isn’t fair?

 

                 sa panahon ngayon, dami walang trabaho. at kabilang na ko dun. daming pagtratrabahuhan pero wala naman mapasukan. mga company na may mga qualifications na kelangan eh halos 60% na mga pinoy ang wlang maayos na edukasyon, kulang sa qualification kasi di tapos ng pinag aralan. iba naman tapos nga pero asa parin sa mga magulang nila palibhasa madaming pera. mayayaman. sa araw araw na pamumuhay, di mawawala and mga tao na naghahanap ng trabaho. mga galing pang probinsya. makikipag sapalaran sa maynila para maiahon sa kahirapan ang pamilya. makatulong sa pamilya. di nila alam mas masarap pang mamuhay kung san sila galing kesa lumuwas ng maynila para maging bida an magmukang sosyal sa kanilang probinsya. sa dami ng trabaho, mga naghahanap ng trabaho. dumadami din ang mga manloloko. target? mga mangmang na galing ng probinsya. sabi tutulungan pero pagdating ng maynila. ano trabaho, bayaran. nasa mga club. parang laruan na pede mong arkilahin. ano na pala nila. mga katulong na inaabuso naman ng mga amo nila.eh pare pareho lang naman tayo nagtratrabaho bakit d sila lumaban ng patas! di nila alam mas mayaman pa ang pamumuhay ng mga taga probinsya kesa sa mga taga maynila. meron ba silang ilang ektarya na lupa? may mga tao din naman na wise. mga may pinag aralan na kahit saan sila pede mag apply. lalo na ang labanan ay kung ano kaya mo gawin. pero nasusunod ba yun? ang galing mo nga. galing ka sa pribadong school pero mga kasabay mo may mga kakilala sa kumpanya. asan na ang chance ng iba na maipakita yung kakayahan nila at magami yung pinag aralan nila? meron din naman na kumpanya na prioriy nila mga galing sa exclusive schools. palibhasa maganda ang school at alam nila na magagaling sila. pero asan sila nayon? nasa call center. mga pa sosyal at demanding in terms sa pera. wise kung kelangan. laki ba naman ng pasahod eh pero ginagamit ba nila yun para makatulong? cguro mga 40% lang ang may dahilan kaya sila nandun. para sa pamilya nila a makatulong sa pamilya nila. ung iba. pang sarili lang. maganda nga nabibili mo guso mo, mga gimik, gadgets, fassion para lang makasabay sa uso. pero may para ba sa future nila yun? sapat ba yun para sa future nila? mag aaply para magka experience tapos resign a lipat sa iba para may demand sila sa sweldo na gusto nila. wise pero tama ba? siguro sa kanila.pagdating sa interviews, mga hr na ang daming tanong. pero di ka naman matatanggap. konting sabit lang sa english laglag ka na. ang galing mo ngang magsalita pero hindi pala ikaw yung hinahanap ng kumpanya. pag minsan di narin mainindihan ano ba talaga ang qualifications na sinasabi. may job experience na kinukuha, meron din naman na nga fresh grads. pero labo parin eh. pano yung mga taong di  mabigyan ng chance na magtrabaho. iilan lang pati ang mga kumpanya na direct hired. halos lahat agency. para ano? para mabigyan ng chance yung iba na magwork? o para makatipid sila? labo parin db? palibhasa sila pinupuntahan nga mga jobseekers.pano kung wala ng mga aplikante? eh di wala narin kumpanya? kaso walang din pagkakalitaan. panget diba pero we just want to be fair. pinoys talaga masipag at matyaga. pero sinasamantala kasi. and its so unfair. kaya iba saten mas pinipili mag ibang bansa kesa manatili dito. sa tingin ko di lang sa malaking pasahod. sa pagiging fair lang. we can never blame them. kaya ako? bakit hinde diba! i just want feel the fairness that they can give me for what i work for. pero iba parin ang manatili ka kung san ka man galing a kinalakihan at nakagisnan mong buhay. there is no fairness in this world but fairness in life make the difference.  

ano mas nakakapagod?

              may tanong ako sa isip ko. kung ano nakakapagod. kung yung may work o wala.ewan ko naisip ko lang. ewan ko kung bakit bigla nalang pumasok sa isip ko to. siguro dahil di pa ko natutulog? madalas ako magpuyat? tulog ako sa umaga? buhay sa gabi? o nasisiraan lang ako ng ulo kasi wala ko trabaho. tagal ko ng walang work. nakakainip pero masaya kasi wala ka ginagawa. kain, tv, kain, computer, 2log, kain, tv, computer tapos ligo labas sa gabi tambay ng computer shop yosi, laro, softdrinks, yosi, laro hanggang umaga. uwi ng alas singko. kain bago matulog. kakapagod pero masaya. yung iba naman tambay inom gabi gabi. maraming gawain kasi iba iba naman trip ng tao eh lalo na ung mga walang work tulad ko. para sa akin mas nakakapagod yung hindi nagtratrabaho kasi paulit ulit ginagwa mo, naghahanap ka ng pagkakaabalahan mo, dami mo naiisip kung magtratrabaho ka pa ba o hindi na, nagpupuyat ng wala naman importanteng gagawin, pag sobrang tagal mo ng walang work nakakadepressed. nakakasira ng ulo, jan na papasok sa isip na pabigat ka na sa bahay, sa magulang, sa sarili mo. frustration dahil di ka makahanap ng work, walang pera pang bisyo, pang gimik. lage lasing at basag. iilan lang naman to sa mga gawain ng walang trabaho. kaya kung ang isang tao nagtratrabaho sa isang construction, pisikal at halos kalahating araw nagtratrabaho, sa walang trabaho araw araw, gabi gabi nag iisip ng gagawin nya sa isang araw. simple lang gusto ko sabhin, kahit na may trabaho ka, sobrang hirap man o simple lang may panahon parin na magpahinga at magrelax ng maayos kesa sa walang trabaho puro relax isip ng isip kahi wlang pisikal na gawain un ang masasabi kong nakakapagod. . opinion ko lang to walang personalan sa may mga trabaho.

loving a single parent suits morality?

         nowadays, our culture is being corrupted by the other cultures that what we see

         in this world. Filipino ethics can’t be change but the way of living today
has a new revolution that we cannot stop it. single parent are increasing
in every Filipino people who are most of them young and not ready yet.
in my case,i have my own beliefs and views in life. but something has change me.
someone who i can give up my beliefs for me to understand what life’s out there to offer.

          i met a girl in the city were I’m working. i got a feeling that she was different in other
girls i met before. she was sophisticated person and it was new to me to handle it.
i like it because she’s different. as time goes by,we get along with each other, knowing each other.but still
i feel that there’s behind her glamorous looks and way of living that can’t me satisfied for what i am looking for.
            until it end in a certain point that i finally know what secrets she have. she is a single parent.
at first i was shock because i never had a situations like this. i was upset for what i discovered.
it was against my beliefs to be committed to someone who has started but didn’t work out.the culture we have,
           the point of view of pinoys can’t please it. so there’s allot of questions that in morality in our society See’s
that it is embarrassing to commit a relationship with someone who has started it. but is it really humiliating to have
 relationship with a single parent? in our present time, there’s Lot of situations like me and the main reasons that they
wanted to is love. different cases but same situations and reasons. but is it only love that is base on it?
accepting the fact that love can do anything, can make your life change. and I’m proud to say that i am one of them.
people who fights to please everyone that i is not bad to commit with a single parent that i have now. they still have
the right to move on and be loved again. they are sill human to feel what other lovers feels it.
there just ahead. some have regrets what happens to them, some are just not happy for the result of what hey chosen.
they deserve to love and to be loved. but still in the society we have, some people can’t accept the fact that
we have a new generation today and we can never turn back and still be living in old beliefs and life.

         for the people who have same situations that i have. don’t be ashamed. be proud of it. it not that they have children or a
broken family, it is the chance that you gave to them to be on tract again. to feel the love and to share their love to the
person that they believe they would be happy for the rest of their lives. they are still a person to be loved.be bless because
your not just loving the person, you are giving them the chance to be happy and make things life fulfilled to them. allot of
questions and people saying about it. what the heck, i run my show. . run your own. .

Newer entries »